menu
Toon menu
Crb gmbh chrysotilasbest im bitumen

Oost west, as best?

Rond de wissel van het millennium was het er in de Lage Landen echt mee gedaan. Twijfels over het gebruik van asbest kregen de steun van wetten. Een verbod op het materiaal was een feit. Maar daarmee was asbest niet de wereld uit. Zeker niet in ontwikkelingslanden.
woensdag 13 augustus 2014

Asbest is duurzaam, goedkoop en kan tegen de hitte. Voor de bouw is het bijna ideaal. Maar asbest is vooral ongezond. We gebruiken het niet meer in de Europese Unie. In Argentinië en Japan kan het evenmin. De VS hebben strenge regels voor asbest.

Nu voert India het meeste van dit beruchte goedje in. De omzet van deze industrie ligt er op anderhalf miljard euro per jaar. Ongeveer 300.000 mensen verdienen er hun brood mee. Wel sterven per jaar 100.000 mensen aan asbest. Ze hebben er ooit vezels van in hun longen gekregen.

Hun bazen houden een congres in New Delhi. Ze vinden dat ze een land als India helpen. Dankzij hen hebben veel arme mensen toch maar een baan. Ook zet deze industrie in op witte asbest. Dat zou verantwoord zijn. Een apart inzicht. Het rijmt niet met de kennis van de Wereldgezondheidsorganisatie IAO.

Het congres heeft een bijzondere geleerde gevonden. Hij beweert dat asbest een zondebok is. Er bestaan namelijk wel meer schadelijke stoffen. Bovendien zouden longen in staat zijn deeltjes van asbest zelf af te breken.

Over dat idee zijn werknemers in India niet overtuigd. Inwoners van het dorpje Vaishali wilden niet dat er een asbestfabriek kwam. Maar hun vreedzame protest vond geen gehoor. Toen vernielden ze een deel van het nieuwe gebouw. Zij konden zelf dus ook iets gevaarlijks afbreken.

De fabrikant van dienst spande wel een proces aan. Bijvoorbeeld in België lopen er ook zulke zaken. Met andere aanklagers. (Maar de bron voor dit stukje is dit, en niet dit.)